Güne dize/ler.

[Nehir]

Içime uzanan koridorların ortasından
hep gülerdin beni görünce..
Bense sana hep geç kalırdım..
Sona kalırdım..
Sonra kanardım..

Yağmurlarla inseydin içime
içim senden yanaydı.
Yüzümdeki işgaller senden karaydı..
Seni sevmek en gizli ağlama biçimimdi..
Sana yazacaklarım sil sil bitmezdi.
Ve ben
Sende hiçbir şeydim
Sen bende her şeyken..


Kahraman Tazeoğlu

[Size_N]

Hayallerim dustu denizlere
Dalgalar vurur bilmedigim sahillere adini
kucuk bir limanda bulurum kendimi
Bir balikcinin agina takilmis bakislarim
Tum renkler ayni
Mavi deniz mavi gokyuzu
toprak mavi dus tarlasi
Bence ; Sadece bir kum tanesi
Sana yangin...
Sana ac...
Sana susuz...
Sana sevdali..

[totem_burcu]

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını
kendimi bulduğumda anladım.

Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu
varmış
Kendi yolumu çizdiğimde anladım..

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat
okuyarakdinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden
anlatmadığını anladım..

Yüreğinde aşk olmadan geçen hergün
kayıpmış
Aşk peşinden neden yalınayak
koştuğunu anladım..

Acı doruğa ulaştığında
gözyaşı gelmezmiş gözlerden
Neden hiç ağlamadığını
anladım..

Ağlayanı güldürebilmekağlayanla
ağlamaktan daha değerliymiş
Gözyaşımı kahkaya çevirdiğinde
anladım..

Bir insanı herhangi biri kırabilir ama bir
tek en çok sevdiği acıtabilirmiş
Çok acıttığında anladım..

Fakathakedermiş sevilen onun için dökülen her
damla gözyaşını
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler
terkettiğinde anladım..

Yalan söylememek değil gerçeği
gizlememekmiş marifet
Yüreğini elime koyduğunda anladım..

''Sana ihtiyacım var gel ! ''
diyebilmekmiş güçlü olmak
Sana ''git'' dediğimde anladım..

Biri sana ''git'' dediğinde ''kalmak istiyorum''
diyebilmekmiş sevmek
Git dediklerinde gittiğimde anladım..

Sana sevgim şımarık bir
çocukmuşher düştüğünde zırıl
zırıl ağlayan
Büyüyüp bana sımsıkı
sarıldığında anladım..

Özür dilemek değil ''affet beni'' diye
haykırmak istemekmiş pişman olmak
Gerçekten pişman olduğumda anladım..

Ve gurur kaybedenlerinacizlerin maskesiymiş
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..

Ölürcesine isteyenbeklemezsadece umut edermiş
bir gün affedilmeyi
Beni afetmeni ölürcesine istediğimde
anladım..

Sevgi emekmiş
Emek ise vazgeçmemek ama
özgür bırakacak kadar çok sevmekmiş

[Size_N]

Sen aklıma düşünce,
bir yağmur yağar gönlüme inceden inceye,
filizlenir tomurcukları baharın,
kokusu yayılır muştularla toprağın,
kuşlar ismini şakır baş ucumda,
güneş senin yüzünle tebessüm eder yüzüme,
gökyüzü göz kırpar hayal mavisi gözlerinle,
mor çiçekleri açar sevdanın, tomurcuk,
acıya ve hüzne dair herşey silinir yadımdan,
bayram sabahına döner sabahlarım,
gece en renkli elbisesiyle sunar kendini.

Sen aklıma düşünce,
mısra mısra şiirleşir özlemin,
satır satır dökülürsün gözlerimden, usulca
uzun uzun dualar yetişir imdadıma,
nokta koymam hayallerime bitmesin diye,
virgüllerle bağlarım kalbini, kalbime
kefenlerim, tüm soru işaretlerini sessizce,
kim ağıt yakıyorsa yaksın artık ünlemlerimle,
ben ruhunu ruhuna tutuşturdum, aşkınla
gamzende toplanır en güzel kelimelerim,
bir gülüşün yeter hemen lâl olur dillerim.

Sen aklıma düşünce,
son yaprağı kopar "seviyor" diye papatyaların,
fesleğenler kokunu yayar küçücük odama,
gönül bahçemde sen diye biter en güzel güller,
sarmaşık gibi sarar aşkın dört bir yanımı,
kök salarsın vücuduma dal dal derinden,
zambak zambak açarsın yüreğimin en ıssız yerinde,
doğarsın, lale lale rengi kayıp şehirlerimde,
kıpkırmızı karanfiller dolanır damarlarımda,
yağarsın kupkuru çöllerime, söndürürsün ateşimi,
fersiz gözlerime demet demet ışık saçarsın.

~İlyas Uçar~

~~~~~~~~~~~~~~


Bilemezsin,
Sana verecek bir armağanı ne çok aradığımı.
Hiçbirşey içime sinmedi.
Altın madenine altın sunmanın ne anlamı var.
Ya da okyanusa su.
Düşündüğüm her şey
Doğu'ya baharat götürmek gibiydi.
Kalbimi ve ruhumu vermemin bir yararı yok,
çünkü Sen zaten bunlara sahipsin.
O yüzden Sana bir ayna getirdim.
Kendine bak ve beni hatırla.


~Mevlana~

[totem_burcu]

Uykuların kaçar geceleri
Bir türlü sabah olmayı bilmez
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında
Ne çarşaf halden anlar, ne yastık
Girmez pencerelerden beklediğin aydınlık
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın
Onun unutamadığın hayali
Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine
Sevmek neymiş birgün anlarsın

Birgün anlarsın aslında herşeyin boş olduğunu
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin
Gün gelir de sesini bir kerecik duymak için
Vurursun başını soğuk taş duvarlara
Büyür gitgide incinmişliğin, kırılmışlığın
Duyarsın ta derinden acısını çaresiz kalmışlığın
Sevmek neymiş birgün anlarsın

Birgün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin
Niçin yaratıldığını
Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini
Uzun uzun seyredersin de aynalarda güzelliğini
Boşuna geçip giden yıllarına yanarsın
Dolar gözlerin için burkulur
Sevmek neymiş birgün anlarsın

Birgün anlarsın sevilen dudakların
Sevilen gözlerin erişilmezliğini
O hiç beklenmeyen saat geldi mi
Düşer saçların önüne ama bembeyaz
Uzanır gökyüzüne ellerin
Ama çaresiz, ama yorgun, ama bitkin
Bir zaman geçmiş günlerin uykusuna dalarsın
Sonra dizilir birbiri ardınca gerçekler acı
Sevmek neymiş birgün anlarsın

Birgün anlarsın hayal kurmayı
Beklemeyi
Ümit etmeyi
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi
Lanet edersin yaşadığına
Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın
Zaman bir çiçek gibi büyür kabrimde kendiliğinden
Bir gün seni sevdiğimi anlarsın

[Queen]

Seviyordum sizi ve bu aşk belki
İçimde sönmedi bütünüyle.
Fakat üzmesin sizi artık bu sevgi
İstemem üzülmenizi hiçbir şeyle.

Sessizce, umutsuzca seviyordum sizi.
Bazen çekingenlik, bazen kıskançlıkla üzgün.
Bu öyle içten, öyle candan bir sevgiydi ki
Dilerim bir başkasınca da böyle sevilin.




- Aleksandr Sergeyeviç PUŞKİN -

[Kaan]

Herkesin bir hikayesi yada masalı vardır. Masalında kahramanı, ne zaman çıkıp geleceği hiç belli olmaz. Birgün kapınız çalıverir, hiç tanımadığınız ve o güne kadar hiç görmediğiniz, masalınızın kahramanı karşınızda durmaktadır. Masal bu ya… Diye başlar her masal, sonra gökten üç elma düşer. Nineler, dedelerin beşiğini tıngır mıngır sallarken, pireler deve olur, develerse tellal olur. Bir vardır bir yoktur bu masal diyarında. İşte var olduğunda dalıvereceksin içine, yaşayacaksın kendi masalını, zaman seni kovalamaktan vazgeçene kadar. Sonrasında herşey senin, ister pamuk prenses ol istersen dev. Sen seç rolünü. Kim bilir belki masallar gerçek biz masalızdır. Birileri anlatıyordur bir varmış bir yokmuş diye. Ve işte bizim masalımız;

Ne sen beni tanırdın, ne de ben seni.

Bir yerlerdeydin ve mutlaka gelecektin,

Belki çok çok uzaklarda,

Belkide bana çokta yakındın.

Ben seni nasıl bulacaktım ?

Bildiğim tek şey gökyüzünde,

Aynı yıldıza bakıyorduk ikimizde,

Birbirimizi görmesekte,

Birbirimizi duymasakta.

Diyordu ki falcı kadın;

Ve o gökten üç elma yerine

Üç yıldız düşecek

Biri yüreğine,

Biri gözlerine,

Bir ellerine.

Diyordu ki o falcı kadın;

Çok yakında birisi, çalacak kapını,

Bu düşlerindeki sevgili.

Düğününüz çok yakın,

Ve bir gün çıktın karşıma.

Günlerden Cumartesi yada Pazardı,

Çıkıp gelivermiştin ansızın kapıma,

Seni ilk kez görüp,

Bir kapı aralığında , “merhaba” dediğimde;

Ürkek, gizemli, buğulu;

İstanbul gibi bakıyordu gözlerin.

O gün hani seni ilk gördüğüm gün,

Yıldızlardan düşüp kapımı çaldığın gün,

Gözlerinin gözlerime,

Ellerinin ellerime değdiği o gün.

İşte o gün doğuyordu yeni gün.

Senin ellerinde, senin gözlerinde

Ben sen oluyordum,

Sense ben …

Ve o ilk gün uzun ama upuzun bir yoculuk başlayacaktı seninle ellerin ellerimde. Misafir değildin, ev sahibiydin yüreğimin ta orta yerinde. Nasılda çabuk sevdi o ürkek buğulu gözlerini. Nasılda çabuk kabullendi seni yüreğim. Biliyordum artık yıllarca beklenen o sevgili sendin, beraberce baktığımız yıldızda asılı duran göklerde, senin gözlerindi.

Ve gökten o yıldızdan

Üç parça yıldız düştü,

Gözlerin gözlerime,

Yüreğin yüreğime,

Ellerinse ellerime..

Yeni bir hayat yeni bir yaşama koşacak nice mevsimler ve baharlar yaşayacaktık. İlk yürüyüş maraton olacaktı hayat yolunda sevgi çiçeklerini büyüterek. Seninle tüm mevsimleri bahar tadında yaşarken, çiçekler açmıştı gönül bahçelerimizde, Önce iki kişiydik üç olduk sonra da dört. Sanki beşinci mevsimi yaşıyorduk. Hep birlikte. Ve akıp geçecekti seneler.

Sen sevdiğim can yoldaşım,

Sen geldin hayat ve can verdin.

Sen geldin ben öldum aşk oldum.

Sen geldin ben sevdalın oldum.

Sen iyiki geldin.

*

Sevdamın diğer ortağı,

Bak duyuyormusun dinle;

Yüreğimden gelen sesler sana ait.

Her nefes alışımda içime akan sen,

Her soluduğumda can olan sen,

Hayat bulan ben !

**

Hayat yolunda

Hangi yoldan yürümüşsem,

Hangi sokağa sapmışsam,

Tüm yollar ve sokaklar sana çıktı.

Seni gösterirdi tüm mecburi istikametler.

Sana gelişlerimde,

Yeşil yanıverirdi bütün ışıklar.

*

Artık senle bir sevdanın iki ortağıydık.

Hiç kimse sevdama senin kadar yakışmadı,

Sevdam hiç kimseyi senin kadar yaşatmadı yüreğimde.

Adınki şiir oldu dudaklarımda,

En güzel mevsimleri seninle yaşadım.

Baharımsın , kışımsın, yazımsın,

Senki benim son baharımsın.

Sen dilimden hiç düşmeyen,

Bitmez tükenmez şarkımsın.

Sen benim hem gerçeğim,

Hiç bitmesini istemediğim düşümsün.

Bitmeyen masalım

Her gece uykum, sabahsa güneşim,

Bitmez yolculuğum, sonsuzluğum

Sen gözüm, elim, yüreğim, bebeğim sen.

Senki bana tanrının en güzel armağanısın.

[Ozge]

Şimşek çabucak sönüp gider, pek vefasızdır.
Sen aydın ve parlak olmıyan geçici şeyi baki olandan ayırdedemiyorsun.
Şimşek güler o kişiye.Kime biliyor musun?
Onun nuruna gönül bağlıyana.
Felek nurlarının sonu yoktur.
O nurlar, şarkta ve garpta bulunmıyan ALLAH nuruna benzer mi hiç?
Şimşek bil ki göz nurunu alır, baki nur da bil ki gözlere yardımcıdır.
Deniz köpüğü üstüne at sürmekle şimşek ziyasiyle mektup okumak
Hırs yüzünden akıbeti görmemek, kendi gönlüne, kendi aklına gülmektir.
Aklın hassası için sonunu görmektir.
Akıbeti görmiyen akıl, nefistir.
HZ.Mevlânâ~

[Queen]

Ben ölünce
hiç değilse
Bir fener olsam,
kapında dursam,
soluk donuk geceyi
aydınlığa boğsam.

Ya da limanda
gemilerin uyuduğu zamanda
gülüşürken kızlar
uyumasam,
dar kirli bir kanalda
bir yalnıza göz kırpsam.

Daracık bir sokağa
assalar beni
teneke, kırmızı bir fener
bir meyhane önünde
dalgın düşüncelerle
tempo tutup şarkılara
sallansam.

Ya da şöyle bir fener:
gözleri büyümüş bir çocuğun yaktığı
duyulup da korkunca çevresinde yalnızlığı
dışarda camlarda
fırtınanın ıslığı
kâbuslar, görüntüler, cinler.

Evet, hiç değilse.
ben ölünce
bir fener olsam,
tek başına geceleri
uykulardayken dünya
gökte ayla senli benli
sohbete dalsam.

- Wolfgang Borchert -

[Kaan]

Artık aldanmak istemiyorum. Beni sevgilerinin ölümsüzlüğüne inandır korkulardan şüphelerden kurtar. Hiç aldanmamışların o engin iç rahatlığına hasretim. Ayıkla arıt beni... Bütün insanlar aldanıyormuş sürekli bir aldanmaymış yaşamak... Ne çıkar? Ben artık aldanmak istemiyorum ya! Sen ona bak... Onun için seni erişemeyeceğin bir yere çıkarmayacağım olduğun gibi seviyorum seni. Olmanı istediğim gibi değil... Hiç olamayacağın gibi değil... Neredeysen orada dur... Nasılsan öyle kal...

Bütün mevsimleri bir günde bütün yılları bir mevsimde yaşamaya razıyım seninle. Yanımda olduğun zamanlar nasıl apaydınlık oluyorum nasıl içim huzurla doluyor görmüyor musun? Gözlerimin derinliğine bakma; başın dönmesin... Gelecek günleri düşünme korkma büyük hazlar yaşamaktan. Erişemeyeceğin hiç bir mutluluk yok. 'Yaşadım' diyemeyeceğin hiç bir günün olmayacak benimle...

Hiç aldatma beni hiç yalan söyleme... Bir gün aldatsan bile; aldandığımı senden öğrenmeliyim önce. O zaman ölsem de mutlu ölürüm inan... Biraz da olsa inanmış ölürüm.

Aldanmak...
En büyük yıkıntısı iç dünyamızın...

Aldanmak...
Ses veren üç telimizden birinin kopması...

Aldanmak...
O en son fakat en kesin kabullendiğimiz gerçek...

Sen hiç aldatma ne olur! ..

Yıkılışım da sevgim kadar büyüktür benim. Bırak kalbimden ses veren bütün teller ben yaşadıkça sana inanmayı söylesin. Sana kayıtsız şartsız inanmak olsun; bütün kazancım yaşamaktan. O zaman her şeye katlanırım. Korkulardan endişelerden uzakta her saniye yaşadığımı bilirim. Çaresizlikler beni korktumaz. Şu aşağılık dünyanın hiç bir acısı seni sevmeyi unutturamaz bana artık.

İnanmak; seni düşündükçe söylediğim bir şarkı olmalı dudaklarımda...

İnanmak; gökyüzünün en karanlık zamanında bile görebileceğim bir yıldız olmalı...

Dağlardan denizlerden esen serin rüzgarlar gibi senden gelen bir şey olmalı inanmak. Kimi gün kalem olmalı parmaklarımda kimi gün kulağımda musuki gözlerimde ışık olmalı. İçtiğim suda yediğim ekmekte sana tüm inanmanın tadını duymalıyım. Her sabah ilk ışık sana inanarak yaşayacağım mutlu bir gün getirmeli bana. İşte o zaman yokluğuna bile dayanabilirim özlemlerim daha derin bir anlam kazanır. Seni beklerken şüphelerin o kahredici zehiri ile geciktiğin her saniye bir defa ölmem.

Artık aldınmak istemiyorum. Seni aldatmak zevkinden sonuna kadar mahrum edeceğim. Beni aldatmanın acısını da sevincini de hiç tattırmayacağım sana. Çünkü aldattığın zaman; yemin ediyorum yeryüzünde olmayacağım. İnanmışlığım ölüme kadar sürsün bırak...

Zarımı son defa senin için atıyorum!